منو

ضرورت تشکیل کمیته ی مبارزه با فساد توسط رسانه ها!

سیاوش / الف

به گمان برخی، چاره ی دردهای ریز و درشتی که جان و دل مان را رنج می دهد و زخمی جانکاه بر جگر نشانده است، بی خیالی است. تحمل است و دلخوشیِ بیهوده به خود دادن و گذشتن. من، اما می گویم این شیوه، چاره ی درد نیست. چرا که دردهای روحی و روانی که این روزها و سالها پاره ای از صاحب منصبان و فرنشینان بر ما آوار کرده اند، با سکوت و مدارا و ندیدن و نشنیدن و گذشتن، درمان نمی شود. آنها پیش می آیند و دردی بر دردها می افزایند. انگار که لج کرده باشند. گویی که بخواهند بگویند: دیدید! هر کاری بخواهیم می کنیم و گلایه و شکوه ی شما هم پشیزی ارزش ندارد! نمونه ی آخرش همین کاری است که دکتر نوبخت انجام داد. به کسی که حقوق های نجومی گرفته بودد لوح سپاس داد. او را ذخیره ی کشور و نظام برشمرد و به ریش همه ی ما از ته دل خندید. آقای رییس جمهور هم با سکوت در این باره حیرت همه ی دلسوزان ملک و ملت را برانگیخت. مجلس نشینان حتی حاضر نشدند اعتراض جمعی خود را به آقای نوبخت ابراز کنند. قوه ی قضائیه هم ظاهر محملی قانونی برای تذکر و توبیخ ندارد که سکوت کرده است. چه باید کرد؟ چگونه می توان در برابر چنین روندی ایستاد؟ من می گویم بخشی از چاره درد را باید در رفتار و عزم ملی رسانه های گروهی جستجو کرد. رسانه ها به عنوان مدعی العموم باید فارغ از هر گونه دسته بندی سیاسی و حزبی و جناحی دست بکار شوند. باید آبروی کسانی را که به اموال عمومی دست درازی می کنند، بریزند. باید سواستفاده کنندگان از قدرت را سکه ی یک پول نمایند. باید بازی ضد ملی زد و بند قدرت و ثروت را برهم بزنند. باید حاشیه ی امنی را که این افراد می کوشند برای خود بوجود بیاورند، ویران کنند. رسانه ها می توانند و بایدکاری کنند تا کسی نتواند در آشکار و نهان از راهزنان و سارقان حرفه ای دفاع کند. باید فضایی بسازند تا امثال دکتر نوبخت حتی در خلوت خود هم نتوانند و از امثال صفدرحسینی دفاع نکنند و چنین افرادی را ذخیره ی کشور نخوانند. باید مجلس را سرغیرت آورد. باید رییس جمهور را مورد سوال قرار داد تا با همه، حتی با برادر خود ( اگر متخلف است ) با قاطعیت رفتار کند. متهمین را به دست دستگاه قضا بسپارد تا به اتهاماتشان رسیدگی شود. باید …
نباید نامید شد. نباید سکوت کرد. رسانه ها می توانند حق مردم را از تعدی کنندگان به اموال عمومی بگیرند. رسانه ها باید کمیته ی مبارزه با فساد تشکیل دهند و با هماهنگی و اقدام مستمر علیه هرگونه فساد سیاسی و اقتصادی و … این بمب ویرانگر را از کار بیندازند. به همه ی مقدسات سوگند که رسانه ها می توانند. مشروط به آنکه بخواهند و مصالح ملی را بر منافع جناحی و حزبی و قبیله ای برتری دهند. رسانه ها می توانند. قدرت رسانه را نباید دست کم گرفت. بویژه سردبیران و مدیران رسانه ها نباید قدرت خود را نادیده بگیرند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *