منو

58

یکشنبه۱۳۹۴/۰۸/۲۴؛ دولت لایحه “شفاف سازی منابع مالی و هزینه های انتخاباتی داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی” را با قید دوفوریت تقدیم مجلس می کند. به دلایل زیر مصلحت اکید در تصویب دوفوریت و همچنین اصل لایحه است :

  1. وقتی به اهمیت شفافیت در فرایند انتخابات توجه کافی بکنیم، چنان که در بند های بعدی از نظرتان می گذرد، تصویب هرچه سریعتر آن مطلوبیتش، آشکار می گردد. در این صورت اگر بخواهیم در انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی این امر خطیر عملی شود چاره ای جز دوفوریتی شدن لایحه باقی نمیماند. زیرا عادی بودن لایحه آن را از این که تا پایان دوره فرصت رسیدگی به آن در صحن فراهم گردد بی بهره می سازد. یک فوریتی نیز به این دلیل مفید نیست که صفی از طرح ها و لوایح یک فوریتی وجود دارد که تا پایان دوره نوبت به این لایحه نخواهد رسید. بنا بر این تنها راه تأمین مصلحت دوفوریتی شدن است.

اما چرا دوفوریتی نشدن موجب “وقوع خسارت احتمالی و فوت فرصت” میشود :

  1. امام خمینی رحمه الله علیه در وصیت نامه خویش می فرماید: “ملت . . . توجه داشته باشند رئیس جمهور و وکلای مجلس از طبقه‌ای باشند؛ که محرومیت و مظلومیت مستضعفان ومحرومان جامعه را لمس نموده و در فکر رفاه آنان باشند، نه از سرمایه‌داران و زمینخواران و صدرنشینان مرفه و غرق در لذات و شهوات که تلخی محرومیت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمی‌توانند بفهمند. و باید بدانیم که اگر رئیس جمهور و نمایندگان مجلس، شایسته ومتعهد به اسلام و دلسوز برای کشور و ملت باشند، بسیاری از مشکلات پیش نمی‌آید؛ و مشکلاتی اگر باشد رفع می شود.” اگر بخواهیم به این وصیت نامه عمل شود باید مقدمات نفوذ “سرمایه‌داران و زمینخواران و صدرنشینان مرفه و غرق در لذات و شهوات” را در انتخابات سد کنیم که این لایحه یک مصداق سد کردن راه نفوذ آنان است.
  2. مبارزه با فساد وظیفه دینی، ملی و عقلانی همه ماست. مهمترین مرحله فساد که به معنای دقیق فساد سیستمی نامیده میشود، مرحله ای است که نیروهای متنعم از شیوع فساد در مجاری تصمیم گیری نفوذ می کنند تا قوانین، سیاستها، آئین نامه ها و بخشنامه ها و دستورالعمل های دولتی چنان تنظیم شود که منافع آنان در اجرای قانون و مقررات قانونی تأمین گردد که در این صورت کارکرد سیستم به خودی خود به نفع آنان و به زیان مردم تمام می شود. به همین دلیل باید انتظار داشت که مفسدان به نفوذ در مجلس طمع کنند و برای تأثیر بر انتخابات بکوشند. این فرایند در ادبیات اقتصاد سیاسی تجارت نفوذ (Trading Influence) خوانده میشود. زیرا زراندوزان فاسد و طمعکار در پیروزی داوطلبی مشارکت مالی می کنند تا در آینده وی با تعقیب خواسته های این عناصر شرور جبران کند. در واقع نفوذ در قانونگذاری را پیش خرید می کنند. اگر چنین وضعیتی پیش آید چنان که در کلام امام سفر کرده که این انتخابات و آزادی همه ما در انتخاب کردن و انتخاب شدت مدیون او و شهیدان است، آمده است، باید منتظر انواع مشکلات و تداوم آن ها باشیم.
  3. در نظام های دمکراتیک مبتنی بر نمایندگی، برای توضیح رفتار داوطلبان، رأی دهندگان و گروه های خاص نظریات مختلفی وجود دارد. یکی از این­ها نظریه “انتخاب عمومی(Public Choice Analysis) است. این نظریه با کاربرد منطق اقتصادی در سیاست به تحلیل رفتارهای مؤثرین در امر انتخابات می پردازد. گرچه مادی انگاشتن همه انگیزه ها واقع بینانه نیست ولی هر قدر ما از انگیزه های الهی دورتر شویم توضیح دهندگی این نظریه بیشتر می شود. به هر حال این نظریه میگوید چون رأی دهندگان نسبت به تأثیر رأی خویش در آینده خود اطمینان ندارند، برای شناخت نامزد های اصلح وقت و پول صرف نمیکنند و به هرکس که با تمایلات آنان سازگارتر باشد رای می دهند. داوطلبان نیز می خواهند از خود تصویری ارائه کنند تا آنان را قانع سازند که من همان هستم که تو می خواهی. در نتیجه محتاج متخصصان تبلیغات می شوند. این کار هم پول می خواهد. گروه های خاص به امید کمک آتی نمایندگان برای رسیدن به مطامع خویش، خرج انتخابات را بر عهده می گیرند. و می شود آنچه که نباید بشود. شفافیت به منزله پادزهر در این زمینه عمل می کند.
  4. پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. شفافیت یک عامل مؤثر پیش گیرنده از فساد است. در متون علمی شفافیت چنین تعریف شده است:

رفتارکردن سیاستمداران به نحوی است که مردم به آسانی بتوانند بدانند که چه اتفاقی دارد می افتد. شفافیت بربازبودن، امکان برقراری ارتباط و قابل محاسبه بودن دلالت می کند.

بیشتر جرائم در شب اتفاق می افتد. آدم ها از ارتکاب اعمال خلاف در روشنایی پرهیز می کنند. شفافیت مانند نوری است که بر کنش و واکنش های سیاستمداران افکنده می شود. اگر سیاستمداری خداترس باشد دور از چشم مردم هم خلاف نمی کند و اگر خداترس نباشد، همان بهتر که از آبروریزی بهراسد و دست به کار خلاف نزند.

  1. فساد دشمن تولید، سرمایه گذاری، اشتغال و رفاه و آسایش مردم است. دین و اخلاق را نیز به قهقرا می برد و در عین حال آبرویی برای نظام اسلامی و به تبع آن اسلام و تشیع باقی نمی گذارد. بدترین نوع فساد نیز فساد سیستمی است که تعریف آن گذشت. کم هزینه ترین عامل مبارزه نیز شفاف سازی است که این لایحه متکفل آن است. از نمایندگان محترم تقاضا میکنم به دوفوریت رأی دهند.

سایت “دیدبان شفافیت و عدالت”       daad.ir

image_print

نوشته ها و مقالات مرتبط:

1 پاسخ به احمد توکلی (۱۳۹۴/۰۸/۲۳):چرا باید به فوریت لایحه “شفاف سازی منابع مالی و هزینه های انتخاباتی . . . ” رای داد؟
  1. تشکر از استدلالهای دقیق و منطقی امید است با پیگیری نمایندگان غیر جناحی قانون گردش آزاد اطلاعات هم زودتر اجرائی شده تا شفافیت در همه عرصه ها ی کشور بیشتر شود


[بالا]

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *